Een gewone maandag

27 januari, 2009

Ik heb me altijd afgevraagd hoe ik zou reageren, als er iets is.
Ben ik het type relaxte superheld, paniekwijf, blind-in-de-ondergang-storter of de berekenende strateeg?
Hoe reageer ik als er een man met een bebloed hoofd ons café binnenloopt en schreeuwt om een taxi…

Dik bloed droop onder zijn zwarte muts vandaan en hij was gigantisch. Ongetwijfeld had deze man teveel gedronken, want hij kon niets anders uitbrengen dan taxi. Taxi.
HIj had zo’n hoofd als je ziet in horrorfilms, vlak vóórdat iemand met een hakbijl dwars door een glazen raam loopt, zie je even zijn hoofd opduiken uit het donker. Daar zit dan altijd al bloed aan, van vorige slachtoffers.
Sarah en ik waren met een Spaans en Engels door elkaar heen sprekende vrouw in gesprek, die door haar man, niet haar eigen man, maar wel de man die haar slaat, in het café verlaten was. (Haar lip was net zo gezwollen als haar borsten en werd bij elkaar gehouden door een zwaluwstaartje.) Ze wilde wel betalen, maar ze had geen geld en die ‘fucker’ was richting het centrum gelopen. Nu had ze geld nodig om haar zoontje van twee met de taxi te laten komen, zodat hij kon betalen.

Op dat moment kwam de grote man binnen en we dachten allemaal: hij komt haar halen. Hij is haar pooier en zij heeft het geld van de onvriendelijke zakenman zelf gehouden en nu heeft de pooier de zakenman doodgestoken en is daar zelf gewond bij geraakt. Dan wil je een taxi.

Gelukkig bleek de Spaanse vrouw, die ook nog geen huis had, niets met de enge man te maken te hebben.

Sarah zette de man op een stoel, vroeg nog lief: Meneer? Gaat het?
Michelle rende naar boven, waar de keukenjongens nog waren en ik belde 112.
Voor het eerst.

De telefoon ging over en het duurde lang, voor mijn gevoel. Ik was bij de derde tuut al verkracht en bij de vijfde doodgeslagen, maar toch kreeg ik ze aan de lijn en drie minuten later stonden er twee zwaailichtauto’s met vier agenten op de stoep. Ze waren stoer, vooral het meisje. De man wilde niet mee, het bloed hing aan zijn neus en de politie had het al over ‘dan niet’.
De ambulance arriveerde en de jongen ‘hoopte al dat het hier was, want West is zo’n gezellig cafeetje.’
Helaas weigerde de enge man hulp en mocht het ambulancepersolneel niets doen. Ze hebben alleen wat bloed weggehaald. En uiteindelijk met zijn allen de man in een taxi gestopt.

We hebben nog gevraagd of de politie de dronken vrouw die dingen doet voor haar geld ook maar mee te nemen, maar dat deden ze niet, daar waren ze veel te stoer voor.

Entry Filed under: 1. .

1 Comment Add your own

  • 1. michelle  |  30 januari, 2009 at 13:09

    haha vet verhaal !!!

    Beantwoord

Leave a Comment

Required

Required, hidden

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Blogroll

Covers’ twietjes

Archief

Meta