Oma Negentig

6 oktober, 2008

Oma werd negentig, vijf oktober 2008.
Wanneer ze geboren werd is wel uit te rekenen.

Oma heeft vijf dochters, waarvan een mijn moeder.
De jongste.

Oma heeft verder wat kleinkinderen, waaronder ik.
Sindskort ook een piepklein kleinkind.

Om de vijf jaar gaan we met oma uiteten om een soort van vijfjaardag te vieren.
Gisteravond was dit in een restaurant met een ster in Nuenen.
Ik ben het aantal gangen al vergeten, maar er was een glaasje met ansjoviszalf, een basilicumijsblokje, Chileense wijn, (Neef vroeg zich af sinds wanneer er wijn in China verbouwd werd) een blokje geconcentreerde framboos, een doekje dat eruit zag als een pepermuntje en een bonbonnetje van witte chocolade met een soort van bouillonsoep erin.
Het doekje werd overigens pas herkenbaar als doekje nadat de negen obers er wat heet water over heen sprenkelden. Een vet effect. (Met een gekke seksuele associatie, omdat het natte rolletje rechtop ging staan.)
Dit was een greep uit de tussengerechten tussen de amuzes door, welke nu precies het hoofdgerecht was, weet ik helaas niet meer, maar het zat niet in een glaasje.

Toen ik kindje was, was ik een stuk kleiner dan oma.
Inmiddels groei ik al heel wat jaren niet meer, maar naast oma wordt ik groter en groter.
Oma zakt in.
Oma krimpt.

Oma had ook best wel iets normaals willen eten.
Oma wilde er over vijf jaar alsjeblieft niet nog een ster bij.
Oma wilde over vijf jaar alsjeblieft ook niet uiteten met zijn allen.
Oma wil alsjeblieft ook geen vijfennegentig meer worden.
Laat staan honderd.
Kom zeg.
En of ik ook alsjeblieft geen rondjes om de kist wilde gaan lopen.
Dat is zo’n onzin.
Iemand mag haar naar Heeze brengen, kort en snel, zonder toespraken en muziek.
De rest van de familie moet maar ergens feestvieren.
Alsjeblieft.

Het enige dat erg is aan oud worden is dat de mensen om je heen wegvallen.

Op dat moment kwam de meneer van de koffie.
Of oma ook een kopje koffie lustte.
Een zwarte wilde ze wel.
Het cognacje dronk ze thuis.
Met een stiekem sigaretje.
Alleen.

Oma is daarmee toch minstens negentig aan het worden.

Entry Filed under: 1. .

3 Comments Add your own

  • 1. broertje  |  6 oktober, 2008 at 18:44

    niks basilicum!! limoenijsblokje, hoofdgerecht was eend…
    pff wat een luxeverhaal, had ik ook wel bij willen zijn…..

    Beantwoord
  • 2. de moeder  |  6 oktober, 2008 at 18:47

    maar wel met basilicum….
    mooie reflectie en oma is stiekum toch wel trots en blij dat jullie er allemaal waren. Gelukkig zegt ze dat van die komende 5 jaren al sinds ze 75 werd dus we trekken er ons nog maar even niets van aan….

    Beantwoord
  • 3. tante  |  19 oktober, 2008 at 22:04

    het is een roerende sfeer tekening!!!
    Ze heeft er een piepklein ACHTERkleinkind bij………jij bent zelf een van haar grote kleinkinderen.
    Hoezo, broertje had je erbij willen zijn??????je was er toch bij…..heb je zelf gezien!!

    Beantwoord

Leave a Comment

Required

Required, hidden

Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Blogroll

Covers’ twietjes

Archief

Meta