Een avondje West

Alex fietst een halfuur door de herfstwind voor een printrol.
Ik eet papegaaivis, die daadwerkelijk oranje met blauw is.
Ellen vind iets van de cocos op het nagerecht.
De vrienden van Ellen vinden dat ook.
Kok Ali noemt me Bami.
Ik verzoek mijn vader, die met een beste vriend aan tafel zit, wat minder luidruchtig te zijn.
Ik bluf overtuigend whiskykennis en verkoop de duurste.
Collega Esmee wordt ‘ontoepasselijk’ van schimmel.

Ik vraag me af of ik ook wel eens ontoepasselijk ben.
Ik denk het wel.
Ik ben voornamelijk erg blij dat ik weer mag slapen.
Het is niet eens heel laat.

Als de wintertijd ingaat

Waarom raak ik dat extra uur dan kwijt?

Ik heb het zo hard nodig…

Soaples te Limburg

JUF COVERS
Dag kinderen,
ik kom jullie leren soapschrijven.

KIND
Oh nee hè.
Ik haat soap.
Ik kijk alleen Goeie Tijden.

JUF COVERS
Oh.
Aha.
Eh.

ANDER KIND
Ik haat ook soap.
Je weet steeds nooit wat er gaat gebeuren.
Ik haat het.

JUF COVERS
Oh.
Oke.

ANDER ANDER KIND
Ik haat het ook

KIND
Ik ook

ANDER KIND
Ik ook.

Etc…

Toch heeft Juf het erg goed gehad vandaag, daar vlakbij Duitsland.

It’s alive!!!

Op mijn vensterbank staan twee plantjes.
Een kleine en een grote.
De kleine is klein en de grote is sinds de zomervakantie al dood.
(Mijn huisgenoot had hem water gegeven, maar zodanig dat het plantje daarin verzoop.)
(Van haar heb ik dan ook de kleine gekregen.)

Ik gooi nooit iets weg.
Zo ook geen dood plantje.
(Hij staat ook verstopt in een hoekje.)

Behalve soms, want soms ruim ik alles op wat ik tegenkom, en dat was zonet.
Ik wilde het plantje weg gooien gaan.
Zit er een nieuw paars bloemetje aan!

Een beetje

zonnig, een beetje wind, een beetje thee, een beetje de verwarming aan, het is een beetje herfst.
Hm Hm, lalala lala.

Een beetje typen, een beetje dansen, een beetje rommel maken en dat weer opruimen.
En beetje haast, maar niet teveel.
Een beetje fruit, een beetje lezen, een beetje slaap.

Lykke Li heet zoals haar liedjes klinken.
Een beetje.
Lala lielie…

 

Vicky Christina Barcelona

De nieuwe van Woody Allen,
Drie vrouwen, een man en een ongelooflijke hoeveelheid aan waarheden over de liefde.
Drie vrouwen, een man en een ongelooflijke hoeveelheid waanzinnige acteerprestaties.

Drie vrouwen.
De bange, de ontevredene, de hysterische.
En De Man.
(En een beetje die ene saaie man die we allemaal niet willen, maar toch mee zullen eindigen.)

“…I was in love with the most incredible woman,
and she put a knife into me…”

 

Zijn we, (we als in vrouwen) niet allemaal bang, altijd ontevreden en om de zoveel tijd hysterisch?
En heeft De Man een Spaans accent…
Woody Allen zet hier alles neer wat ik altijd al een beetje dacht en een beetje wil.
Confronterend, hilarisch grappig en zwoel…

Ga kijken!

Na het douchen

is alles minder erg.

Ik heb dan ook een nieuw autootje die klein is en ook stiekem een usb-stick.

Niet vandaag

Bij elke fietser die voorbij rijdt denk ik dat jij het bent.
Dat je bent omgekeerd.

Wiens leven leef ik eigenlijk.

Oma Negentig

Oma werd negentig, vijf oktober 2008.
Wanneer ze geboren werd is wel uit te rekenen.

Oma heeft vijf dochters, waarvan een mijn moeder.
De jongste.

Oma heeft verder wat kleinkinderen, waaronder ik.
Sindskort ook een piepklein kleinkind.

Om de vijf jaar gaan we met oma uiteten om een soort van vijfjaardag te vieren.
Gisteravond was dit in een restaurant met een ster in Nuenen.
Ik ben het aantal gangen al vergeten, maar er was een glaasje met ansjoviszalf, een basilicumijsblokje, Chileense wijn, (Neef vroeg zich af sinds wanneer er wijn in China verbouwd werd) een blokje geconcentreerde framboos, een doekje dat eruit zag als een pepermuntje en een bonbonnetje van witte chocolade met een soort van bouillonsoep erin.
Het doekje werd overigens pas herkenbaar als doekje nadat de negen obers er wat heet water over heen sprenkelden. Een vet effect. (Met een gekke seksuele associatie, omdat het natte rolletje rechtop ging staan.)
Dit was een greep uit de tussengerechten tussen de amuzes door, welke nu precies het hoofdgerecht was, weet ik helaas niet meer, maar het zat niet in een glaasje.

Toen ik kindje was, was ik een stuk kleiner dan oma.
Inmiddels groei ik al heel wat jaren niet meer, maar naast oma wordt ik groter en groter.
Oma zakt in.
Oma krimpt.

Oma had ook best wel iets normaals willen eten.
Oma wilde er over vijf jaar alsjeblieft niet nog een ster bij.
Oma wilde over vijf jaar alsjeblieft ook niet uiteten met zijn allen.
Oma wil alsjeblieft ook geen vijfennegentig meer worden.
Laat staan honderd.
Kom zeg.
En of ik ook alsjeblieft geen rondjes om de kist wilde gaan lopen.
Dat is zo’n onzin.
Iemand mag haar naar Heeze brengen, kort en snel, zonder toespraken en muziek.
De rest van de familie moet maar ergens feestvieren.
Alsjeblieft.

Het enige dat erg is aan oud worden is dat de mensen om je heen wegvallen.

Op dat moment kwam de meneer van de koffie.
Of oma ook een kopje koffie lustte.
Een zwarte wilde ze wel.
Het cognacje dronk ze thuis.
Met een stiekem sigaretje.
Alleen.

Oma is daarmee toch minstens negentig aan het worden.

Lievelingsclaus van deze week

ROBERT
Maar toen je ‘t hem vertelde, was hij toen blij te horen dat ik vader werd? [Pauze] Ik heb Jerry altijd graag gemogen. Om eerlijk te zijn, ik heb hem altijd meer gemogen dan jou. Misschien had ik zelf een affaire met hem moeten beginnen. [Stilte] Zeg, verheug je je op ons tripje naar Torcello?

Uit Bedrog
H. Pinter.